W ramach realizacji strategicznego projektu „Budowa gazociągu DN1000 MOP 8,4 MPa Gustorzyn – Wicko” wykonano bezwykopowe przekroczenie o długości 1015 m. Zadanie zrealizowano z wykorzystaniem zaawansowanej technologii Direct Steerable Pipe Thrusting (DSPT) w formule jednofazowej instalacji.

Dzięki skutecznemu wdrożeniu zmiany projektowej oraz doskonałej koordynacji inżynieryjnej ponad kilometrowy odcinek zainstalowano z sukcesem w zaledwie 18 dni. Projekt obejmował dwa odcinki rurociągu, które zostały zainstalowane w jednym cyklu technologicznym.

Prace prowadzono głównie w gruntach niespoistych – piaskach średnich i drobnych z domieszką żwirów. Trajektorię przewiertu zoptymalizowano pod kątem warunków geologicznych oraz minimalizacji ryzyka technologicznego, przy zachowaniu minimalnego przykrycia gazociągu na poziomie 17,9 m.

Przejście pod dnem Wisły oraz prawym wałem przeciwpowodziowym podzielono na pięć precyzyjnych sekcji technologicznych:

• prostą wejściową (ok. 190 m),
• pionowy łuk wejściowy (ok. 150 m),
• sekcję poziomą (375 m),
• łuk wyjściowy (ok. 250 m),
• prostą wyjściową (ok. 50 m).

Powodzenie realizacji było efektem ścisłej, partnerskiej współpracy z inwestorem – GAZ-SYSTEM S.A. oraz generalnym wykonawcą – STALPROFIL S.A.

W ramach realizacji projektu Baltica 2 wykonano cztery przekroczenia o długości około 1235 m każde, obejmujące instalację rur o średnicy 800 mm.

Zakres prac obejmował kompleksową realizację robót wiertniczych oraz organizację i zarządzanie morskim placem budowy. Wykonawca odpowiadał za koordynację działań oraz zapewnienie bezpieczeństwa operacji offshore. W ramach realizacji wykorzystano specjalistyczne jednostki i sprzęt, w tym:

• platformę typu Jack-Up,
• jednostki Multicat i CTV,
• pogłębiarkę,
• zespół nurków.

Do kluczowych elementów realizacji należały również:

• dostawa i instalacja rur PEHD,
• zgrzewanie doczołowe,
• przeprowadzenie testów ciśnieniowych,
• inspekcja powykonawcza instalacji.

W ramach projektu wykonano także stanowiska połączeniowe kabli (TJB), zabezpieczone ściankami szczelnymi, zapewniającymi trwałość oraz bezpieczeństwo infrastruktury.

Realizowany kontrakt miał charakter kompleksowy i obejmował szeroki zakres prac inżynierskich oraz operacji offshore. Projekt stanowi istotny element transformacji energetycznej, będąc kluczowym ogniwem infrastruktury kabli eksportowych, a jednocześnie przyczyniając się do ochrony środowiska w strefie przybrzeżnej.

Informacje dodatkowe:

Projekt został zrealizowany w wymagającym środowisku offshore, z zachowaniem najwyższych międzynarodowych standardów jakości, bezpieczeństwa oraz zarządzania operacjami morskimi. Szczególnym wyzwaniem była koordynacja wielobranżowych prac instalacyjnych w dynamicznych warunkach Morza Bałtyckiego, przy jednoczesnym zapewnieniu ciągłości realizacji oraz bezpieczeństwa wszystkich uczestników projektu.

Realizacja wyróżniała się:

skutecznym zarządzaniem operacjami wysokiego ryzyka (high-risk offshore execution),

utrzymaniem wysokich standardów BHP, ze szczególnym naciskiem na eliminację zagrożeń oraz kulturę bezpieczeństwa pracy,

wdrożeniem zaawansowanych procedur kontroli jakości na każdym etapie realizacji,

sprawną i bezpieczną koordynacją pracy jednostek morskich oraz zespołów specjalistycznych,

pełną zgodnością z wymaganiami inwestora oraz najlepszymi praktykami branży offshore,

minimalizacją wpływu prac na środowisko naturalne w strefie przybrzeżnej.

Dzięki wysokiej efektywności organizacyjnej, zaawansowanemu zarządzaniu ryzykiem oraz doświadczeniu zespołu wykonawczego projekt został zrealizowany zgodnie z harmonogramem, przy zachowaniu najwyższych standardów technicznych i środowiskowych, stanowiąc przykład dobrych praktyk w realizacji inwestycji offshore w sektorze energetyki wiatrowej.

Zadanie obejmowało modernizację kolektora sanitarnego DN1200 na dwóch odcinkach: od ul. Paderewskiego do oczyszczalni ścieków oraz od obwodnicy Maczka do biurowca MPWiK. Zakres robót obejmował prace przygotowawcze, w tym ręczne i hydrodynamiczne czyszczenie oraz inspekcję kanału DN1200 o łącznej długości 3277,55 m, a także wykonanie zewnętrznych tymczasowych rurociągów tłocznych (by-passów).

W ramach inwestycji przeprowadzono bezwykopową renowację kanału betonowego DN1200 metodą reliningu z zastosowaniem modułów rurowych GRP o łącznej długości 2532,70 m wraz z iniektowaniem przestrzeni międzyrurowej. Dodatkowo wykonano bezwykopową renowację kanału betonowego DN1200 metodą reliningu z zastosowaniem rury spiralnie zwijanej o długości 744,55 m, również wraz z iniektowaniem przestrzeni międzyrurowej. Zakres prac obejmował ponadto renowację komór kanalizacyjnych metodą wymiany na zintegrowane studnie GRP oraz z wykorzystaniem chemii budowlanej – łącznie odnowiono 46 obiektów.

Opracowano również projekt wykonawczy dla drugiej części inwestycji, wraz z uzyskaniem wszystkich wymaganych uzgodnień i zgód, a także wykonano roboty odbiorowe oraz sporządzono dokumentację powykonawczą. Wartość kontraktu wyniosła 31,35 mln zł brutto.

Zastosowano moduły rurowe z czystego GRP DN1000 o sztywności SN 5000 N/m² i klasie PN1, o długości 3,0 m, produkcji SUBOR, których oficjalnym przedstawicielem jest firma Blejkan. Łączna długość zabudowanych modułów wyniosła 2166 m. W ramach inwestycji wykorzystano również 27 zintegrowanych studni kanalizacyjnych GRP.

W drugiej części zadania zastosowano moduły rurowe z czystego GRP DN1000 o sztywności SN 5000 N/m² i klasie PN1, o długościach 1,0 m, 0,5 m oraz 3,0 m, produkowane przez Marplast Sp. z o.o. Łączna długość zabudowanych modułów wyniosła 366,70 m. Dodatkowo wykorzystano rury spiralnie zwijane PVC DN1000 o łącznej długości 744,55 m, dostarczone przez firmę SEKISUI, a także chemię budowlaną firmy Hufgard przeznaczoną do renowacji 19 komór kanalizacyjnych.

Uwagi dodatkowe: Ukończona inwestycja umożliwi pełne wykorzystanie potencjału biznesowego terenów EUROPARKU w Lubinie, wspierając rozwój przemysłu i usług oraz usprawniając przesył ścieków i zwiększając możliwości retencyjne układu kanalizacyjnego miasta. W efekcie poprawi się bezpieczeństwo mieszkańców oraz zapewniony zostanie ciągły i bezawaryjny odbiór ścieków sanitarnych. Istotnym atutem inwestycji było zakończenie kontraktu sześć miesięcy przed terminem określonym w harmonogramie. Wybór technologii bezwykopowej pozwolił ograniczyć do minimum utrudnienia komunikacyjne, uciążliwości związane z zajęciem terenu, emisję hałasu oraz ruch ciężkich pojazdów. Ważny był również aspekt środowiskowy – realizacja prac bezwykopowych nie wymagała wycinki drzew.

Jednym z największych wyzwań realizacyjnych był bardzo wysoki stopień zamulenia kanału przed rozpoczęciem renowacji, miejscami ograniczający jego prześwit nawet o 70–80%. Dodatkowym utrudnieniem był podział projektu na dwa odrębne zadania realizowane równolegle, przy jednoczesnym połączeniu kanałów w jeden układ technologiczny, co wymagało sprawnego zarządzania logistyką oraz zasobami. Dzięki doświadczeniu wykonawcy, mimo znacznej skali robót i zastosowania różnych technologii, prace przebiegały wyjątkowo płynnie i precyzyjnie – bez nieplanowanych przestojów oraz konieczności wprowadzania zmian w harmonogramie realizacji.

Wymieniono łącznie 7596 m magistrali żelbetowej DN1480 na rurociąg polietylenowy o średnicy Dz 1300 mm. Modernizację zrealizowano poprzez wciągnięcie nowego rurociągu do istniejącej magistrali metodą reliningu. Pozwoliło to znacząco skrócić czas realizacji zadania, a także zminimalizować uciążliwości dla mieszkańców i lokalnych przedsiębiorców poprzez ograniczenie zakresu wykopów do kilkunastu komór punktowych, z których wciągano rurociąg.

W ramach inwestycji wymieniono i wybudowano nowe przyłącza dla odbiorców, wyremontowano komory technologiczne oraz przejścia napowietrzne nad rzekami Pszczynka i Dokawa.

Zakres prac obejmował:

• przebudowę żelbetowej magistrali DN1480 na wodociąg PE 100 RC Dz1300 mm, SDR 26, PN6 o długości 7596 m,
• przebudowę trzech przyłączy wodociągowych,
• budowę trzech nowych przyłączy wodociągowych,
• budowę przewiązki pomiędzy wodociągami DN1600 i DN1480/1300,
• remont komór wodociągowych na trasie magistrali,
• wykonanie ocieplenia przejść napowietrznych przez rzeki Dokawa i Pszczynka,
• budowę komory żelbetowej przy ul. Bielskiej w Pszczynie.

Celem modernizacji była poprawa jakości wody dostarczanej odbiorcom, poprawa parametrów hydraulicznych sieci wodociągowej oraz wyeliminowanie strat wody na remontowanym odcinku.

Gazociąg przesyłowy Țărmul Mării Negre–Podișor w Rumunii stanowi część systemu transportu gazu ziemnego, który umożliwi przesył surowca wydobywanego z Morza Czarnego oraz połączenie z nowymi źródłami dostaw w ramach Korytarza Transbałkańskiego i Korytarza Pionowego, obejmującego również gazociąg BRUA.

Projekt obejmował budowę magistralnego gazociągu o średnicy 40”, rozpoczynającego się na wybrzeżu Morza Czarnego. Trasa przewidywała przekroczenie dwóch dużych rzek – Borcea i Dunaju – jednej mniejszej rzeki oraz obszaru objętego ochroną archeologiczną. Równolegle do gazociągu głównego realizowano instalację 8-calowego rurociągu przeznaczonego dla kabla światłowodowego.

Przekroczenie pod rzeką Dunaj stanowiło jedno z największych przedsięwzięć zrealizowanych w Europie z wykorzystaniem technologii HDD. Rurociąg o średnicy 1000 mm został zainstalowany na długości 1810 m, przy objętości wykonanego otworu wynoszącej blisko 3000 m³. Uzyskana wartość współczynnika HDI na poziomie 72 400 klasyfikuje tę realizację jako projekt o charakterze ekstremalnym.

Zakres inwestycji wymagał zastosowania zaawansowanych technologii bezwykopowych, umożliwiających bezpieczne i efektywne wykonanie przekroczeń przy jednoczesnym ograniczeniu oddziaływania na środowisko oraz zapewnieniu ochrony istniejącej infrastruktury i terenów wrażliwych.

Uwagi dodatkowe:

Realizacja przekroczenia prowadzona była w ekstremalnie trudnych warunkach gruntowych. W trakcie robót zidentyfikowano efekty dolomityzacji wapieni, objawiające się występowaniem stref o znacznie większej twardości i ścieralności niż zakładano na etapie projektowym. Warunki te skutkowały ekstremalnym zużyciem narzędzi wiertniczych, w szczególności rozwiertaków skalnych typu rock reamer.

Na trasie przewiertu występowały liczne naprzemienne warstwy gruntów twardych i miękkich, charakteryzujące się dużą niejednorodnością wzdłuż osi przekroczenia. Dodatkowo podczas operacji ratunkowych narzędzi (downhole fishing) stwierdzono obecność dużych głazów wapiennych. Pomimo zastosowania rozwiertaków wyposażonych w jedne z największych dostępnych gryzów część bloków skalnych przekraczała ich rozmiary, co prowadziło do blokowania postępu robót oraz częstego zakleszczania narzędzi w otworze.

Prace prowadzono również w skrajnych warunkach pogodowych – w okresie letnim temperatury dochodziły do +40°C, natomiast zimą spadały nawet do –20°C, co dodatkowo komplikowało organizację robót i zaplecza technicznego. Była to wyjątkowa anomalia pogodowa, nienotowana na tym obszarze od dziesięcioleci.

Rurociąg zainstalowano z wykorzystaniem urządzenia wiertniczego o sile uciągu 400 ton oraz stacji pipe thruster o mocy 750 ton, co umożliwiło realizację przekroczenia pomimo występujących ograniczeń geotechnicznych i technologicznych.

Projekt NOS14 obejmował trwałe wzmocnienie konstrukcyjne oraz bezwykopową renowację kluczowego odcinka północnego kanału odpływowego (NOS) przebiegającego pod ulicą A118 Stratford High Street we wschodnim Londynie. Celem inwestycji było przywrócenie pełnej nośności starzejącej się wiktoriańskiej konstrukcji wiaduktu kanalizacyjnego, która z uwagi na zaawansowany stopień degradacji wymagała wprowadzenia ograniczeń ruchu oraz zastosowania tymczasowych zabezpieczeń wzmacniających. Zabudowany materiał: moduły rurowe fGRP, producent: MARPLAST sp. z o.o. (Polska). W ramach prac spółka BLEJKAN współpracowała z GSG Industria Sp. z o.o.

Obiekt składa się z ośmiu dużych ceglanych kanałów pochodzących z lat 60. XIX wieku oraz późniejszych rozbudów wykonanych na początku XX wieku. Konstrukcja stanowi jeden z najważniejszych elementów londyńskiego systemu kanalizacji grawitacyjnej przebiegającego pod intensywnie użytkowanym korytarzem miejskim. Przeprowadzone ekspertyzy techniczne wykazały liczne uszkodzenia konstrukcyjne, w tym korozję elementów pomostu, odpryski betonu, spękania murów oraz miejscową utratę nośności pod konstrukcją mostową.

W celu zapewnienia trwałego rozwiązania wzmacniającego przy jednoczesnym ograniczeniu utrudnień komunikacyjnych zastosowano innowacyjną technologię bezwykopowej renowacji. W istniejących kanałach zamontowano wykonane na zamówienie segmentowe wykładziny strukturalne z żywicy winyloestrowej i poliestrowej wzmocnionej włóknem szklanym (fGRP), a przestrzeń pierścieniową pomiędzy nową a istniejącą konstrukcją wypełniono zaprawą strukturalną. Zastosowany system został zaprojektowany w taki sposób, aby przywrócić pełną nośność obiektu oraz wydłużyć jego żywotność eksploatacyjną o około 120 lat.

Na etapie koncepcyjnym rozważano tradycyjną przebudowę kanalizacji metodą odkrywkową („top-down”), jednak po analizie technicznej i logistycznej zdecydowano się na zastosowanie technologii bezwykopowej, która pozwoliła ograniczyć zakres ingerencji w infrastrukturę drogową i zminimalizować wpływ inwestycji na ruch miejski.

Uwagi dodatkowe

Projekt NOS14 dotyczący przejścia podziemnego przy Stratford High Street stanowi przykład skutecznej renowacji jednego z najbardziej historycznych obiektów londyńskiej sieci kanalizacyjnej z epoki wiktoriańskiej. Północny kanał odpływowy został wybudowany w ramach programu sanitarnego Sir Josepha Bazalgette’a, realizowanego po „Wielkim Smrodzie” z 1858 r., i od ponad 160 lat nieprzerwanie obsługuje Londyn jako jeden z kluczowych elementów systemu odprowadzania ścieków.

Kanalizacja została pierwotnie zaprojektowana jako konstrukcja nasypowa, a nie klasyczny przewód podziemny, dlatego w wielu miejscach układ drogowy poprowadzono nad kanałem za pomocą mostów i wiaduktów. Ostatnie kontrole techniczne wykazały bardzo zły stan części konstrukcji pod Stratford High Street, w tym całkowitą utratę nośności w wybranych fragmentach pomostu. W celu utrzymania ruchu drogowego zastosowano tymczasowe stalowe płyty odciążające, równolegle prowadząc prace nad docelowym rozwiązaniem konstrukcyjnym.

Realizacja inwestycji stanowiła duże wyzwanie techniczne i logistyczne. Prace prowadzono pod jedną z głównych arterii miejskich Londynu, po której codziennie przejeżdża około 40 tys. pojazdów, przy jednoczesnym zachowaniu ruchu pieszych i rowerzystów na trasie Greenway oraz utrzymaniu pełnej sprawności hydraulicznej systemu kanalizacyjnego obsługującego około pięciu milionów mieszkańców.

Zamiast całkowitej przebudowy obiektu zdecydowano się na opracowanie nowoczesnego rozwiązania renowacyjnego opartego na segmentowych wykładzinach GRP instalowanych wewnątrz istniejących kanałów i integrowanych za pomocą precyzyjnie wykonanego wypełnienia cementowego w przestrzeni pierścieniowej. Technologia ta pozwoliła skutecznie przywrócić parametry konstrukcyjne obiektu, ograniczyć skalę robót oraz znacząco zmniejszyć wpływ inwestycji na funkcjonowanie miasta.

Wiertnica Terra-Jet DJ66e to najnowsza i najbardziej zaawansowana technologicznie, w pełni elektryczna wiertnica horyzontalna, wyprodukowana przez szwajcarską firmę TERRA AG w 2025 r. Urządzenie zostało zaprojektowane z myślą o ograniczeniu emisji spalin, redukcji hałasu oraz zwiększeniu efektywności energetycznej podczas realizacji przewiertów HDD.

Silniki elektryczne odpowiadające za posuw i obrót pracują praktycznie bez emisji hałasu, a sprawność układów elektrycznych jest znacząco wyższa niż w przypadku tradycyjnych układów hydraulicznych. Pozwala to na obniżenie kosztów eksploatacji i konserwacji maszyny oraz znaczące ograniczenie bezpośredniej emisji CO₂. Według producenta zastosowanie modelu DJ66e umożliwia redukcję zużycia paliwa o ponad 30%, dzięki czemu maszyna jest niskoemisyjna, cicha i przyjazna dla środowiska.

Model DJ66e wyposażono w całkowicie elektryczną centralę dystrybucji energii, składającą się z akumulatora o pojemności 100 kWh, ładowarek pokładowych oraz falowników zasilających silniki elektryczne. Wiertnica nie wymaga stosowania paliwa, a zasilanie może odbywać się bezpośrednio z publicznej sieci energetycznej, generatora lub mobilnego zestawu akumulatorowego. Do pracy wymagane jest zasilanie trójfazowe 3 × 400 V AC, 50 Hz, przy natężeniu prądu 125 A. Wszystkie elementy urządzenia zostały zabezpieczone za pomocą zintegrowanego systemu uziemienia i ochrony.

Jednym z najważniejszych rozwiązań konstrukcyjnych jest opatentowane przez TERRA AG wahliwe łoże masztu wiertniczego, umożliwiające regulację kąta wejścia w zakresie od 19% do 58% (11°–30°). Rozwiązanie to pozwala na realizację przewiertów w wymagających warunkach terenowych oraz bezproblemowe wciąganie nawet wstępnie wygiętych rur.

Wszystkie dane wiertnicze są przesyłane w czasie rzeczywistym do chmury za pośrednictwem zintegrowanego systemu telemetrycznego, co umożliwia bieżący monitoring parametrów pracy urządzenia oraz analizę procesu wiercenia.

Podstawowe parametry techniczne urządzenia:

• siła pchania/ciągu: 300 kN (30 t),
• moment obrotowy żerdzi: 12 500 Nm,
• prędkość obrotowa wrzeciona: 230 obr./min,
• prędkość posuwu wózka: 45 m/min,
• wydajność pompy płuczkowej: 1000 l/min przy 80 bar,
• długość żerdzi wiertniczej: 4,57 m,
• średnica żerdzi: 92/89 mm,
• pojemność magazynku żerdzi: 146 m,
• moc znamionowa: 88 kW,
• pojemność akumulatora pokładowego: 100 kWh.

Terra-Jet DJ66e stanowi absolutną nowość na rynku technologii HDD. Oficjalna premiera urządzenia odbyła się w 2025 r. podczas realizacji projektu budowlanego w Szwajcarii. Obecnie realizowane są pierwsze dostawy na rynek holenderski. Konstrukcja maszyny była opracowywana i testowana od 2023 r.